تدابیر امنیتی در آستانه برگزاری مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک افزایش یافت. موانع فولادی در اطراف خلیج سنگ پشت (Turtle Bay)نصب شده بودند، در حالیکه سرک های فرعی توسط گزمه های دیپارتمنت پولیس نیویارک (NYPD) بسته شده بودند. صدای آرن موترها فضای شهررا پرکرده بودند.

جزیره مشهور(Turtle Bay) به طور موثر محاصره شد زیرا دیپلومات ها و موترهای شهر را عبور میکردند. ترافیک عابر پیاده مجبور شد تا بشکل مکرر جهت تغییر دهد.

نبض مجمع عمومی سازمان ملل متحد بسیار تند میتپد.

روز دوشنبه در نیویارک با یک سلسله سمبول ها و مانورهای دیپلماتیک آغاز شد. هفته سطح بالا رسماً آغاز شد. قرار است بیش از ۱۵۰ رییس دولت و دولت در مجمع عمومی سخنرانی کنند.

کاروان‌های موتر از جاده ای اول بین سرک های چهل ودوم وچهل وهشتم و به روی ترافیک بسته شده بود و ترافیک در مرکز شهر میدتاون به کندی حرکت می‌کرد.

یکی از نمادین ترین شهرهای جهان برای روزهای پرسروصدا، لفاظی و تظاهرات آماده میشد.

بعد از ظهرآن روز، نشستی درباره فلسطین به رهبری مشترک فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد، ده‌ها کشور گرد هم آمدند تا از راه‌حل دو دولتی حمایت کنند.

فرانسه فلسطین را به طور رسمی به رسمیت شناخت و بلژیک، لوکزامبورگ، مالتا و موناکو نیز از این اقدام پیروی کردند.

امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، بر اصلاحات، آتش‌بس و آزادی اسیران تأکید کرد و این به رسمیت شناختن را به عنوان یک پیام اخلاقی و یک ابزار سیاسی تعریف کرد.

 اسرائیل و امریکا در این نشست شرکت نکردند.

تصمیم تاریخی فرانسه

مکرون نشست سازمان ملل را رهبری کرد و سایر دولت های غربی را تشویق کرد تا گام تاریخی را که اسرائیل را خشمگین ساخت، بردارند.

آنتونیو گوترش، منشی عمومی سازمان ملل متحد، در سخنان خود گفت: «بیایید واضح بگوییم: دولت‌داری برای فلسطینی‌ها یک حق است، نه یک پاداش»، این سخن گوترش با تشویق حضار همراه شد.

 رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور تورکیه، عملکرد کشورهایی را که فلسطین را به رسمیت شناختند، «بسیار مهم» و «تاریخی» توصیف کرد.

در همین حال، سوریه در حال بازگشت به صحنه است. احمد الشراع، رئیس‌جمهور جدید سوریه، اولین سخنرانی خود را در اواخر هفته انجام خواهد داد او اولین رئیس‌جمهور سوریه است که در دهه‌های اخیر در سازمان ملل سخنرانی میکند.

با در نظر داشت موضوعات جیوپولیتیک در مرکز دستور کار ملل متحد، امنیت در همه جا احساس میشد، نظارت طیارات بدون سرنشین، گزمه های هوشیارانه و مسیرهای کاروان با دقت نظامی برنامه ریزی شده بودند.

شهر نیویارک در حالت آماده‌باش قراردارد، نه فقط به دلیل اهمیت جهانی این نشست‌ها، بلکه به دلیل فشار و آزمایش‌هایی که بر رگ‌های این شهر وارد می‌شود.

هشت میلیون شهروند از پوسته های بازرسی امنیتی عبور می‌کنند، متوقف می‌شوند، منتظر می‌مانند و دوباره حرکت می‌کنند.

جهان منقسم شده

در حالی که گروه‌های رسانه‌ای تجمع می‌کنند، خبرنگاران در محوطه مقر سازمان ملل گرد آمده‌اند و هر اعلامیه‌ای را دنبال می‌کنند، دیپلمات‌ها به سوی لابی‌های هتل‌ها، پنل‌های اندیشکده‌ها و سوئیت‌های سفارتخانه‌ها در حرکت هستند.

با غروب، شهر زیر نورافکن‌هایی که به سمت سازمان ملل نشانه می‌درخشیدند، با انعکاس تصاویر بیرق‌ها صدای هلیکوپترهای در حال چرخش فضای شهر را در هم آمیخته بود.

روزدوشنبه در حال آغاز قرار داشت. جنگ در غزه ای محاصره‌شده، به رسمیت شناختن های مورد انتظار فلسطین و موضع جسورانه تورکیه ... همه این‌ها به هم پیوسته بودند.

و با فرارسیدن شب در منهتن، یگانه پرسشی که همه را مشغول میساخت، عبارت از این بود که: «آیا اقدامات دیپلماتیک این هفته می‌تواند مسیر یک جهان شکسته را تغییر دهد؟»