تورکیه به صفت "داستان موفقیت" در آموزش در نشست یونسکو در پاریس تذکریافت

پیشرفت تورکیه در آموزش به صفت یک مدل موفقیت در یک جلسه یونسکو در پاریس برجسته شد؛ مقامات اظهار داشتند که سیستم های ثابت و پالیسی های طولانی مدت میتوانند پیشرفت های قابل اندازه گیری را ارائه کنند.

سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) در تاریخ ۲۵ مارچ مراسم رونمایی گزارش نظارت جهانی آموزش و پرورش سال ۲۰۲۶ خود را در یونسکو خود برگزار کرد.

معین وزارت معارف ملی محمد بلال مجید به نمایندگی از تورکیه در پنل تحت عنوان "دسترسی و مساوات در آموزش" شرکت کرد. مجید نمونه های از پیشرفت تورکیه در دسترسی به آموزش در 23 سال گذشته، بشمول خدمات ارائه شده، شیوه های تطبیق شده، و راه حل های توسعه یافته را به شکل جامع و همه جانبه تشریح کرد.

در جریان جلسات که منحیث بخشی از این برنامه برگزار شد، اصلاحات آموزشی تورکیه به صفت "نمونه درخشان" از چگونگی ایجاد سیستم های ثابت و پایدار می تواند منجر به موفقیت شود، توضیح گردید.

متعاقبا چندین  سخنران این تجربه تورکیه را «داستان موفقیت» توصیف کردند.

آندریاس شلایچر، مدیر آموزش و پرورش سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) با برجسته ساختن چالش‌های موجود در آموزش و پرورش جهانی خاطرنشان ساخت،  با نزدیک شدن سال ۲۰۳۰ در حالی که جهان از دستیابی به آن فاصله دارد، درتورکیه اهداف بلندپروازانه تعیین شده است.

اما، شلیچر اظهار داشت که تلاش های بعضی از کشورها، بشمول تورکیه، نشان میدهد که پیشرفت هنوز هم ممکن است، و اضافه کرد، "نه بخاطریکه آنها یک چوب جادویی یافتند، بلکه بخاطریکه آنها سیستم های منسجم ساختند، منابع محلی را برای پایدار ساختن آموزش بسیج کردند، و در پالیسی های نیروی کار سرمایه گذاری کردند جاییکه مهارت های بهتر به وظایف بهتر و زندگی بهتر تبدیل میشود."

شلایچر گفت، "این نخستین درس در مسیر آینده است: سیستم های که کار میکنند وجود دارند،" و اضافه کرد که با نگاه کردن با نزیکتر شدن  به سال 2030، آنها میتوانند یا بگویند، "ببینید، ما موفق نشدیم،" یا "ما بزرگترین گسترش آموزش را در تاریخ بشریت بدست آوردیم، و حالا ما میدانیم که برای تکمیل کردن کاربه چه چیزی نیاز است. "

ستیفانیا جیانینی، معاون مدیر عمومی آموزش یونسکو و وزیر سابق آموزش ایتالیا، همچنان تورکیه را به صفت یک مثال موفق برجسته کرد و گفت که پیشرفت و راه حل های موثر نیاز به یک شیوه جامع دارد که ساحات مانند بودیجه، منابع بشری و زیربنا را در بر بگیرد و فراتر از یک ساحه پالیسی واحد عمل کند.