باستانشناسان تقریباً ۲۵ مجسمه لاکپشت را که تخمین زده میشود دارای قدامت ۱۶۵۰۰ سال بوده باشند، در یک محل حفاری در شمال غربی تورکیه کشف کردند.
این مجسمهها در محل حفاری باستانشناسی تپه گیدیک قیه و مغاره ای واقع در اولوسوالی انحصار ولایت بیلهجیک کشف شدند. محققان معتقدند که جوامع ماقبل تاریخ ممکن است از این مغاره برای مراسم مذهبی استفاده میکردهاند.
برخی از مجسمههای آهکی با خاک رس پوشانده شدهاند. بزرگترین آنها تقریباً ۳۰ سانتیمتر طول و ۲۰ سانتیمتر عرض دارد.
تاریخگذاری رادیوکاربن نشان داد که این یافتهها متعلق به دوره فراپارینه سنگی، بین ۱۴۵۰۰ تا ۱۱۲۰۰ سال قبل از میلاد مسیح است.
این کاوشها بین ماه های۱۸ می الی ۱۸ جولای توسط یک تیم ۱۴ نفری به رهبری پروفیسور دینیز ساری از بخش باستانشناسی دانشگاه شیخ ادب علی بیلهجیک به نمایندگی از وزارت فرهنگ و گردشگری انجام شد.
یک مکان مهم آیینی و مذهبی
پروفیسور دکتر ساری اظهار داشت که بقایای باستانی درون این مغاره برای اولین بار در طی بررسیهای سطحی انجام شده در سال ۲۰۱۷ شناسایی شدند.
ساری گفت: «آثار کشف شده به ما نشان داد که این یک منطقه مهم آیینی و مذهبی است. مجسمههای لاکپشتی که امسال پیدا کردیم، زمینه آیینی مغاره را به بُعد دیگری منتقل کردهاند.»
ساری خاطرنشان کرد که بیشتر مجسمهها به شیوهای آماتوری شکل گرفتهاند. ساری اظهار داشت که بنابراین آنها معتقدند که این مجسمهها برای اهداف ادای مراسم دین ساخته شدهاند و افزود:
«درموسم خدیرالیاس (یک جشنواره بهاری)، مردم نذر میکنند و آرزوهای خود را روی تکههای کاغذ مینویسند. سپس آنها را میبندند و در جایی دفن میکنند. به طور مشابه، یک چیدمان معماری وجود دارد که حلقههای دایرهای تشکیل میدهد. در اطراف این حلقهها، ما مجسمههای لاکپشت، که عمدتاً از سنگ آهک نیمهشکل یا با عجله شکل گرفته بودند، در زمین گیر کرده بودند، پیدا کردیم.»
ساری همچنین افزود که نمادگرایی لاکپشت در فرهنگ ناتوفیان خاور نزدیک و در میان جوامع قدیمیتر پارینه سنگی بالایی رایج بوده است.
ساری تأکید کرد که لاکپشت در بسیاری از فرهنگها نشان دهنده طول عمر و انعطافپذیری بوده است.
