برعلاوه ای اینکه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، بیشتر از یک سال میشود که  پیش جنگ غزه را اعلام کرد.

ولی دیده میشود، ۱۲ ماه بعد، فلسطینی‌ها همچنان کشته می‌شوند، سربازان اسرائیلی همچنان بخش‌های بزرگی از منطقه را اشغال می‌کنند و خانواده‌ها همچنان ساعت‌ها در صف منتظر می‌مانند تا یک وعده غذایی دریافت کنند.

وضعیت پس از یک سال آتش‌بس که از ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵ به اجرا درآمد، به شرح زیر است:

اسرائیل زندانیان خود را آزاد کرد، اما غزه به صلح دست نیافت.

سه روز پس از اعلام توافق، گروه مقاومت فلسطینی حماس با آزاد کردن ۲۰ زندانی بازمانده آخر، اولین و فوری‌ترین شرط توافق را انجام داد.

به مدت یک سال، حتی یک راکت از غزه به سمت اسرائیل فیر نشد. از زمان اجرای آتش‌بس، هیچ راکتی از طرف فلسطینی فیر نشده است.

در حالی که طرف فلسطینی به مواد توافقی که می‌توانست در میدان به آن عمل کند، پایبند بود، اسرائیل تقریباً هر روز به حملات خود ادامه داد و آتش‌بس را بدون مواجهه با تحریم‌های جدی نقض کرد.

اردوی ایالات متحده به همراه متحدانش، یک مرکز قومانده در نزدیکی مرز برای نظارت بر آتش‌بس تأسیس کردند. با این حال، پس از یک سال، فعالیت‌های نظارتی به هیچ مکانیزم پاسخگویی تبدیل نشد و حملات اسرائیل متوقف نشد.

آتش‌بسی که تقریباً هر روز جان انسان‌ها را می‌گیرد

اسرائیل اعلام کرد که حملات خود را کاهش داده است. با این حال، پذیرش این ادعا برای فلسطینی‌هایی که زیر بمباران اسرائیل زندگی می‌کنند، دشوار است.

طبق داده‌های وزارت صحت عامه ای غزه، که توسط سازمان ملل متحد قابل اعتماد تلقی می‌شود، تقریباً ۱۴۵۰ فلسطینی از زمان شروع آتش‌بس در حملات اسرائیل جان خود را از دست داده‌اند.

این میزان تلفات در سطح جنگ است که در دوره‌ای که انتظار می‌رود زمان صلح باشد، ثبت شده است.

بنیامین نتانیاهو، که در بحبوحه یک رقابت انتخاباتی داغ و رقابتی است، به اتهام ارتکاب جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت در غزه تحت تعقیب محکمه ای بین‌المللی کیفری است. با وجود این، نتانیاهو سوگند یاد کرد که هر کسی که در حمله ۷ اکتبر دخیل بوده، کشته خواهد شد.

در سالگرد آتش‌بس، نتانیاهو با افتخار اعلام کرد که ۴۰۰۰ نفر از ۶۰۰۰ عضو حماس کشته شده‌اند.

بیش از ۷۳۶۰۰ فلسطینی در جنگی که اسرائیل از اکتبر ۲۰۲۳ آغاز کرده، جان خود را از دست داده‌اند. سازمان‌های حقوق بشر و مقامات سازمان ملل این حملات فجیع را نسل‌کشی توصیف کرده‌اند.

رهبری که با وعده کشتن مردم مبارزه انتخاباتی می‌کرد و به جنایات جنگی متهم است، هیچ تعهدی به آتش‌بس نشان نمی‌دهد.

۷۰٪ از خاک فلسطین تحت اشغال قرار دارد

طبق مواد آتش‌بس، به نیروهای اسرائیلی اجازه داده شد در ۵۳٪ از غزه باقی بمانند. با این حال، یک سال بعد، داده‌های رسمی نشان می‌دهد که اسرائیل تقریباً ۷۰٪ از این سرزمین را کنترل می‌کند.

این نشان می‌دهد که نیروهای اشغالگر به جای عقب‌نشینی، فراتر از مرزهای توافق شده پیشروی کرده‌اند و بخش‌های بیشتری از زمین‌های ویران شده را تصرف کرده‌اند.

در بمباران تقریباً بدون‌وقفه اسرائیل، تقریباً تمام ساختمان‌های غزه آسیب دیده یا ویران شده‌اند. مردمی که در این ساختمان‌ها زندگی می‌کنند، جایی برای بازگشت ندارند.

بهانه خلع سلاح

مرحله دوم توافق، نوید یک فرآیند انتقال سیاسی را می‌داد که منجر به انتقال اداره غزه از حماس می‌شد.

علی شعث، تکنوکرات، به عنوان رئیس کمیته ملی تازه تأسیس اداره غزه منصوب شد. حماس در ماه جولای اعلام کرد که هیئت حاکمه خود را منحل کرده و قدرت را واگذار خواهد کرد.

حماس همچنان از طریق پلیس غیرنظامی، امنیت را در مناطق محدودی که تحت اشغال اسرائیل نیستند، تأمین می‌کند.

این گروه مقاومت اعلام کرد که سلاح‌های خود را زمین خواهد گذاشت. به گفته نیکولای ملادنوف، نماینده عالی کمیسیون صلح غزه، حماس همچنین موافقت کرد که اداره غیرنظامی و اختیارات امنیتی را به یک دولت انتقالی مورد تأیید سازمان ملل متحد منتقل کند.

با این حال، حماس هنوز خلع سلاح نشده است

انتقال قدرت به توانایی عملکرد دولت جدید بستگی دارد. با این حال، این دولت نمی‌تواند فعالیت‌های خود را آغاز کند زیرا اسرائیل از ورود تکنوکرات‌های فلسطینی به غزه جلوگیری می‌کند و نیروهای امنیتی بین‌المللی وعده داده شده هنوز مستقر نشده‌اند.

شاخه نظامی حماس تا زمان اجرای مرحله بعدی آتش‌بس غزه، از خلع سلاح خودداری کرده است، زیرا هیچ نهاد کارآمدی برای دریافت سلاح‌ها وجود ندارد.

نتانیاهو این موضع را نمی‌پذیرد و خواستار آن است که قبل از خروج اسرائیل، تمام سلاح‌ها به شیوه‌ای قابل تأیید از رده خارج شوند.

هرگونه مانعی که در روند انتقال وجود داشته باشد، اسرائیل از آنها به عنوان بهانه‌ای استفاده کرده است.

اسرائیل با امتناع از برداشتن هرگونه گامی به سوی خروج، توافق مرحله‌ای را به مجموعه‌ای از خواسته‌های یکجانبه تبدیل کرد و خروج خود از سرزمین‌های تحت کنترل خود را به شرایط فزاینده و سختگیرانه‌ای مرتبط ساخت.

وعده‌های بزرگی برای بازسازی داده شد، اما هیچ منبعی فراهم نشد

ترامپ یک «هیئت صلح» ایجاد کرد که تونی بلر، نخست وزیر سابق بریتانیا و نیکولای ملادنوف، دیپلمات بلغاری، از چهره‌های کلیدی آن بودند.

درماه جنوری، ترامپ به این هیئت که تحت کنترل اوست، وعده کمک ۱۰ میلیارد دالری از سوی ایالات متحده را داد. متحدان در خلیج فارس نیز متعهد به حمایت مالی بیشتر شدند.

با این حال، هیچ پیشرفت مشخصی در مورد تخصیص منابع برای بازسازی غزه وجود نداشته است.

در ماه سپتامبر، این هیئت یک طرح بهبودی ۲.۴۵ میلیارد دالری را برای یک دوره شش ماهه پیشنهاد کرد.

اما با توجه به اینکه دو میلیون نفر هنوز در میان آوار زندگی می‌کنند، این طرح فعلاً فقط وعده‌هایی در در قالب یک جمله اند.

هزینه بشردوستانه: گرسنگی پایان نیافته است

در پشت این ابتکارات دیپلماتیک، افرادی مانند نیاها المصری، مادر ۳۵ ساله هشت فرزند ساکن خان یونس، قرار دارند.

مصری هر روز شش ساعت یا بیشتر را در صف‌های غذا می‌گذراند و می‌گوید اگر خانواده‌اش نتوانند از آشپزخانه‌ی خیریه غذا بگیرند، «هیچ چیزی نخواهند داشت.»

مصری که همسرش در یک حمله‌ی هوایی از ناحیه‌ی هر دو پا مجروح شده است، به همراه خانواده‌ی ده نفره‌اش در یک چادر زندگی می‌کند. خانواده فقط می‌توانند یک وعده غذا در روز بخورند.

طبقه‌ی‌بندی یکپارچه‌ی فاز امنیت غذایی (IPC) که توسط سازمان ملل متحد حمایت می‌شود، در اگست ۲۰۲۵ غزه را در وضعیت قحطی اعلام کرد. سازمان ملل متحد پس از دو ماه بهبود در تأمین مواد غذایی، در ماه دسامبر اعلام قحطی را لغو کرد.

شان هیوز از برنامه‌ی جهانی غذا اظهار داشت که وضعیت هنوز «بسیار جدی» است.

به گفته‌ی هیوز، ۱.۴ میلیون نفر از تقریباً ۲.۱ میلیون نفر جمعیت غزه، ناامنی غذایی حاد را تجربه می‌کنند. از این تعداد، ۲۰۰۰۰۰ نفر تنها یک سطح پایین‌تر از قحطی هستند.

شرایط تغذیه‌ای همچنان رو به وخامت است

سازمان دکتوران بدون مرز جهانی دریافت که ۹۳ فیصد از زنان باردار یا شیرده علائم کم‌خونی را نشان می‌دهند و تنها ۱۷ فیصد قادر به خوردن یک رژیم غذایی به اندازه کافی متنوع هستند.

هیوز هشدار داد که سوءتغذیه حاد مکرر در بین اطفال منجر به عواقبی می‌شود که مردم "به راحتی نمی‌توانند از آن بهبود یابند."

در حالی که فرزندان مصری رویای خوردن میوه را در سر می‌پرورانند، روزهای خود را صرف جمع‌آوری تکه‌های نایلون و مقوا برای تعمیر چادر خود می‌کنند.

مصری گفت: "به خدا قسم، این طبیعی نیست."

آتش‌بس صرفا در قالب یک اسم

آتش‌بس نتایجی را که اسرائیل می‌خواست به همراه داشت: زندانیان به خانه بازگشتند و حملات به مرز آن متوقف شد.

با این حال، برای فلسطینی‌ها، آتش‌بس به معنای مرگ و میر مداوم، کاهش فزاینده فضاهای زندگی، گرسنگی و وعده‌های عملی نشده بازسازی بود.

پس از یک سال، اسرائیل هنوز از غزه عقب‌نشینی نکرده است و هیچ‌کس به دلیل نقض مواد توافق‌نامه‌ای که امضا کرده بود، پاسخگو نبوده است.