الیوو باربیری می‌گوید تقریباً پنجاه سال است که عکاسی می‌کند. او در مورد کامره های عکاسی و لنزهایی که ترجیح می‌دهد، رازداری می‌کند و روش‌های خود را در هاله‌ای از ابهام نگه می‌دارد و صرفامی‌گوید: «از آنالوگ ۸ در ۱۰ اینچی تا دیجیتال ۱۵۰ مگیاپیکسلی، از تمام امکاناتی که تکنالوژی در طول زمان ارائه داده است، استفاده کرده‌ام.»
گالری او در نیویورک نشان می‌دهد که او خلق این جادو را با یک کامره ای آنالوگ با فارمت بزرگ آغاز کرده است. دیدگاه عکاس ایتالیایی درمورد گذشته‌ی باستانی تورکیه، بخشی ازنمایشگاهی دربوروسان کانتمپوراری است.
این نمایشگاه که تا اواسط ماه آگست سال آینده ادامه خواهد داشت، آثار برجسته‌ای از دوران حرفه‌ای این هنرمند را گرد هم می‌آورد.
عکس‌های تورکیه که به سفارش بوروسان کانتمپوراری(Borusan Contemporary) با عنوان هندسه زمان-فضا گردآوری شده‌اند، شامل موارد زیر است: این نمایشگاه برنه مکان باستانی در تورکیه، از جمله ایفسس، آفرودیسیاس، هیراپولیس و لائودیسیا تمرکز دارد.
باربیری که در سال ۱۹۵۴ در کارپی ایتالیا متولد شده است، در مودنا زندگی می‌کند. او به خاطر آثارش که دیدگاه ما را نسبت به تصاویر به چالش می‌کشد و متحول می‌کند، در سطح بین‌المللی شناخته شده است. این هنرمند با عکاسی در مکان‌های مختلف در سرتاسر جهان، از چین تا ایالات متحده آمریکا، از آلپ تا کاپری، از نیویورک تا استانبول و از آبشار نیاگارا تا آبشار ویکتوریا، همیشه جزئیات جدیدی را برای کشف به بیننده ارائه می‌دهد، حتی زمانی که فکر می‌کنیم موضوع عکس را از قبل می‌دانیم.
نمایشگاه هندسه زمان-فضای این هنرمند یکی از دو نمایشگاه همزمان است که در بوروسان کانتمپوراری (Borusan Contemporary) با در عمارت جن‌زده (Perili Köşk) برگزار می‌شود، که در طول هفته به عنوان دفتر مرکزی بوروسان هولدینگ (Borusan Holding) و در آخر هفته‌ها به صفت یک فضای هنری فعالیت می‌کند. عکس‌های باربیری به جای اینکه در یک گالری بی‌روح با دیوارهای سفید خالی آویزان باشند، در فضاهای اداری مشرف به تنگه ای بوغاز ایچی پراکنده شده‌اند. گالری بوروسان کانتمپورری همچنین میزبان نمایشگاه «جن‌زده» است؛ هر دو نمایشگاه را می‌توان با یک تکت بازدید کرد.
این نمایشگاه همچنین شامل عکسی از استانبول است که در سال ۲۰۱۱ از داخل هلیکوپتر گرفته شده است، به عنوان بخشی از مجموعه آثار باربیری که مختص مکان هستند.
این هنرمند می‌گوید: «استانبول شهری باستانی و غنی از ویرانه‌های تاریخی است. پلی بین شرق و غرب (یا غرب و شرق)؛ نقطه تعادل بالقوه‌ای در گفتگو با روم، نیویورک و شانگهای.»
«تصویر واقعیت»
فرات عرب اوغلو، کیوریتور، خاطرنشان می‌کند که عکس‌های باربیری «با موضوعات آشنا - یک شهر، یک مکان باستان‌شناسی، یک کوه، یک آبشار - آغاز می‌شوند، اما خیلی سریع به سوالاتی در مورد ادراک تبدیل می‌شوند.»
به گفته عرب اوغلو، باربیری مکان‌های جغرافیایی دور را در نمایشگاه‌های مختلفی که برگزار می‌کند «پیرامون یک سوال واحد به هم مرتبط می‌سازد: جهان چگونه بسته به نحوه نگاه ما تغییر می‌کند؟»
باربیری می‌گوید که همه چیز از اواخر دهه ۱۹۹۰ با «خسته شدن» او از ادعاهایی مبنی بر اینکه عکاسی، تصویرسازی واقعیت است، آغاز شد و افزود که «این تقریباً هرگز درست نبود.»
بنابراین، این هنرمند، با هدف اثبات نادرستی این ادعاها، توضیح می‌دهد که چگونه شروع به کار کرده است: «با استفاده از تکنیک فوکوس انتخابی، فرآیندی را توسعه دادم که به من اجازه می‌داد نشان دهم از کجا باید خواندن تصویر را شروع کنم، درست مانند یک صفحه متن. تنها پس از آن بود که متوجه شدم تصویر واقعیت به یک مدل مقیاس‌بندی شده، یک ماکت، تبدیل می‌شود.»
این تکنیک که او در طول سال‌ها آن را تکمیل کرد، «روشی کاملاً جدید برای تفسیر جهان مرئی» ایجاد کرد. باربیری سپس می‌گوید که شروع به استفاده از هلیکوپترها کرد «تا ببیند یک پرسپکتیف شناور چه چیزی تولید می‌کند.»
وقتی از عرب اوغلو پرسیده شد که به بازدیدکننده‌ای که برای اولین بار با آثار باربیری مواجه می‌شود چه می‌گوید، پاسخ داد: «به بازدیدکننده می‌گویم که در درجه اول نه بر آنچه باربیری عکاسی کرده، بلکه بر چگونگی نگاه او به ما - بیننده - به عکس تمرکز کند. این تمایز حیاتی است.»
عرب اوغلو؛ متصدی نمایشگاه معتقد است که توصیف دستکاری‌های باربیری در «فوکوس، مقیاس، پرسپکتیف و رنگ»، به ویژه مواردی که با پروژه خاص او مرتبط هستند، به عنوان صرفاً یک «اثر مینیاتوری» گمراه‌کننده خواهد بود.
متصدی نمایشگاه به سفارش این هنرمند برای عکاسی از مکان‌های باستانی در تورکیه اشاره می‌کند: «آنچه او به ما ارائه می‌دهد «دیدگاهی بهتر» از دوران باستان نیست. این یک دیدگاه بیگانه و کاملاً جدید از چیزی بیش از حد آشنا است.»
وقتی از باربیری پرسیده می‌شود که آیا قبل از چاپ عکس‌هایش با چاپگر جوهرافشان غول‌پیکر، تغییرات یا اصلاحاتی در آنها ایجاد می‌کند، پاسخ می‌دهد: «من هرگز عمداً در شکل شیء یا موضوع به تصویر کشیده شده دخالت نمی‌کنم. این مداخلات فقط به عنوان ابزاری برای برجسته کردن ناخودآگاه معانی پنهان بالقوه در تصویر عمل می‌کنند.»
و او می‌افزاید: «بیشتر اوقات من هیچ کاری نمی‌کنم.»
بنابراین، آیا باربیری هنگام گرفتن عکس، ایده روشنی از تصویر نهایی در ذهن دارد یا خروجی اولیه او را هدایت می‌کند؟
عکاس توضیح می‌دهد: «تصویر ایده‌آلی که می‌خواهم خلق کنم همیشه در هسته ذهن من است، اما به ندرت تصویر درست است. در طول فرآیند عکاسی و انتخاب، تقریباً همیشه با چیزی غیرمنتظره روبرو می‌شوم که از قصد اولیه‌ام فراتر می‌رود. این هیجان‌انگیزترین بخش تمرین است.»
نمایشگاه اولیو باربیری، هندسه زمان-فضا، که به دلیل این واقعیت که فضاهای به تصویر کشیده شده «مطابق با قوانین دقیق ریاضی ساخته شده‌اند» نامگذاری شده است، را می‌توان در روزهای شنبه و یکشنبه بین ساعت ۱۰:۰۰ تا ۱۹:۰۰ در گالری بوروسان کانتمپورری بازدید کرد.
