رهبریِ حزب یاشار که در اپوزیسیون قرار دارد، گادی ایزنکوت، پس از آن‌که در انتخابات پارلمانیِ روز سه‌شنبه اکثریت قاطع پدیدار نشد، با رهبر اپوزیسیون یائیر لاپید دیدار کرد. ایزنکوت قول داد برای حذف احتمال برگزاری انتخابات زودرس، ائتلاف دولتیِ فراگیری تشکیل دهد.
در بیانیهٔ رسمی که پس از دیدار منتشر کرد و در آن شروط ائتلاف و اولویت‌های دولت را فهرست نمود، ایزنکوت گفت هدف او تشکیل «دولتی صهیونیستی، فراگیر و متعهد به منافع ملی» است.
اِیزنکوت چهار اصل اجباری را برای شرکای احتمالی ائتلاف برشمرد: به‌رسمیت‌شناختن اسرائیل به‌عنوان «دولت یهودی، دموکراتیک، لیبرال و برابری‌خواه»، پایبندی به ارزش‌های اعلامیهٔ استقلال اسرائیل، انجام تعهدات خدمت نظامی، خدمت ملی یا خدمات مدنی توسط همهٔ شهروندان، و به‌رسمیت‌شناختن حماس به‌عنوان یک گروه تروریستی و از بین بردن ظرفیت‌های نظامی و اداری آن در غزه.
اِیزنکوت گفت: «درِ دولتی که تشکیل خواهیم داد به‌روی هر نمایندهٔ منتخب که این اصول را بپذیرد و آمادهٔ پذیرفتن مسئولیت باشد، باز خواهد بود.»
اولویت‌های قانون‌گذاری و سیاست‌های امنیتی
اِیزنکوت که می‌گوید مشارکت گستردهٔ مردم در انتخابات مستلزم اقدام قاطع برای جلوگیری از برگزاری دوبارهٔ رأی‌گیری است، اظهار داشت: «در ۲۷ اکتبر مردم حرف خود را زدند. ساختار دولت بعدی اسرائیل باید تنها توسط شهروندان اسرائیل تعیین شود، بدون دخالت یا دستکاری خارجی.»
در برنامهٔ قانون‌گذاری اولویت‌دار ایزنکوت، تشکیل کمیسیون تحقیق دولتی، قانون‌مند شدن خدمت اجباری برای همه، افزایش جذب نیروی انسانی در نیروهای مسلح، بهبود حقوق اجتماعی رزمندگان و لغو قوانینی که در چارچوب اصلاحات قضایی دولت فعلی تصویب شده‌اند، گنجانده شده است.
اِیزنکوت گفت: «اجازه ندهید کسی شما را گمراه کند: در اسرائیل به دولت رأی اعتماد را کنست می‌دهد؛ دولت به کنست رأی اعتماد نمی‌دهد.»
در مورد احتمال حمله به ایران پیش از آغاز به کار دولت جدید نیز ایزنکوت گفت که حمایت او از عملیات نظامی بسیار محدود خواهد بود.
او اظهار داشت: «تا زمان تشکیل دولت جدید، تنها از عملیات نظامی در برابر تهدیدات مستقیم و فوری متوجه اسرائیل که به‌قدری ضروری‌اند که نمی‌توان منتظر سوگند و آغاز به کار دولت ماند، حمایت خواهم کرد.»
اظهارات ایزنکوت پس از قطعی‌شدن نتایج انتخابات کنست مطرح شد. بر اساس نتایج، بلوک راست به رهبری بنیامین نتانیاهو ۵۳ کرسی، بلوک اپوزیسیونِ ایزنکوت ۴۸ کرسی و فهرست‌های احزاب عرب ۱۹ کرسی کسب کردند.
بدین ترتیب در پارلمان ۱۲۰ نفری، هیچ‌یک از دو بلوک اصلی به‌تنهایی به اکثریت ۶۱ کرسی مورد نیاز برای تشکیل دولت نرسیدند.
