این تصمیم پس از تصویب در مجلس نمایندگان، طبق بخش 5(c) قانون اختیارات جنگی سال 1973 به تصویب رسید.

سناتورهای جمهوری‌خواه بیل کسیدی (لوئیزیانا)، سوزان کالینز (مین)، لیزا مورکوفسکی (آلاسکا) و رند پال (کنتاکی) یکجا با سناتورهای دموکرات از این تصمیم حمایت کردند.

سناتوردموکرات جان فترمن (پنسیلوانیا) به این تصمیم رأی منفی داد، درحالی که سناتورهای جمهوری‌خواه میچ مک‌کانل (کنیا) و دیو مک‌کورمیک (پنسیلوانیا) از رأی دادن خودداری کردند.

واکنش‌های هر دو حزب

با توجه به اینکه واشنگتن و تهران قبل از این به یک توافق صلح موقت دست یافته‌اند، تأثیر عملی این تصمیم هنوز مشخص نیست.

با این حال، این قطعنامه ای غیرالزام‌آور، قوی‌ترین واکنش نمادین به جنگ درکنگره تا به امروز محسوب می‌شود، چرا که طرح‌های مشابهی که در نه رأی‌گیری جداگانه نتوانستند اکثریت لازم را به دست آورند، در این قطعنامه به تصویب رسیده‌اند.

این رأی‌گیری پس از هفته‌ها درگیری که بازارهای جهانی انرژی را متزلزل کرده و قیمت سوخت را در ایالات متحده افزایش داده است، صورت می‌گیرد.

درتاریخ 17 جون، ترامپ و مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران، به شکل الکترونیکی یادداشت تفاهمی را با هدف زمینه‌سازی برای یک توافق صلح پایدار امضا کردند.

طرفین در طول آتش‌بس 60 روزه، مذاکرات تخنیکی را ادامه می‌دهند و هدف آنها حل اختلافات بر سر برنامه هستوی ایران و بازگرداندن کشتیرانی تجاری در تنگه هرمز به سطح قبل از درگیری است.