کارمندان نجات تلاش می ‌کنند تا اجساد را از زیر آوار خانه‌ هایی که در اثر زلزله ‌های اخیر در افغانستان تخریب شده‌اند، بیرون بکشند. این در حالی است که زمان برای نجات ‌یافتگان رو به اتمام است و سازمان ‌های امدادرسان جهانی از کاهش بودجه برای غذا، سرپناه و دارو هشدار داده‌ اند.

عملیات جستجو تا اواخر روز چهارشنبه در مناطق کوهستانی شرق کشور که از زلزله آسیب دیده‌ اند، ادامه یافت. به گفته اداره طالبان، اجساد بیشتری از زیر آوار بیرون کشیده شده و تعداد قربانیان از ۱۴۵۷ نفر فراتر رفته است، اما آمار دقیق هنوز جمع ‌آوری نشده است.

عالِم جان، یکی از بازماندگان در ولایت کنر که بیشترین آسیب را دیده است، گفت: «همه چیز ما نابود شده است. خانه ما فرو ریخت و تمام وسایل و دارایی‌ های ما از بین رفت. تنها چیزی که باقی مانده، همین لباس‌ هایی است که به تن داریم.»

اولین زلزله با شدت ۶ ریشتر، که یکی از مرگبارترین زلزله‌ های اخیر افغانستان به شمار می ‌رود، روز یکشنبه در عمق ۱۰ کیلومتری در ولایات کنر و ننگرهار رخ داد و خسارات گسترده‌ای به بار آورد. زلزله دوم با شدت ۵.۵ ریشتر روز سه ‌شنبه باعث وحشت شد و عملیات نجات را مختل کرد، زیرا سنگ‌ ها از کوه‌ ها سرازیر شده و راه‌ های منتهی به روستا های دورافتاده را مسدود کردند.

مقامات اعلام کردند که حدود ۳۴۰۰ نفر دیگر زخمی شده و بیش از ۶۷۰۰ خانه تخریب شده است. سازمان ملل هشدار داده است که تعداد قربانیان ممکن است افزایش یابد، زیرا هنوز افرادی زیر آوار گیر مانده‌ اند و زمان برای نجات ‌یافتگان در حال اتمام است.

گروه امدادی فدراسیون بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر (IFRC) اعلام کرد که نیازهای بشردوستانه «بسیار گسترده و به سرعت در حال افزایش» است. این گروه افزود که بر اساس آمار اولیه، تا ۸۴ هزار نفر به طور مستقیم و غیرمستقیم تحت تأثیر قرار گرفته‌ اند و هزاران نفر بی ‌خانمان شده‌ اند.

در برخی روستا های ولایت کنر، خانواده ‌ها به طور کامل از بین رفته ‌اند. بازماندگان با نا امیدی در جستجوی اعضای خانواده خود، آوارها را جستجو می ‌کنند، اجساد را با چپرکت حمل می ‌کنند و با کلنگ قبر می ‌کنند، در حالی که منتظر رسیدن کمک هستند.

تصاویر تلویزیونی رویترز نشان می ‌دهد که موتر ‌هایی، برخی پر از بوری‌ های آرد و برخی دیگر با مردانی که بیل به دست دارند، به سمت روستا های دور افتاده در ارتفاعات حرکت می ‌کنند. مقامات همچنین ده‌ ها نیروی کماندو را به مناطقی که هلیکوپترها قادر به فرود نبودند، اعزام کردند.

منابع برای عملیات نجات و امدادرسانی در این کشور آسیای جنوبی با جمعیت ۴۲ میلیون نفری که از جنگ، فقر و کاهش کمک‌ ها رنج می ‌برد، محدود است و شرایط آب و هوایی سخت چالش دیگری را ایجاد کرده است.

سازمان جهانی بهداشت به کمبود بودجه ۳ میلیون دالری اشاره کرد و گفت که تأمین داروها، کیت‌ های تروما و کالا های ضروری در میان افزایش تقاضا بسیار حیاتی است. برنامه جهانی غذای سازمان ملل متحد اعلام کرد که بودجه و ذخایر کافی برای حمایت از بازماندگان تنها برای چهار هفته دیگر در دسترس است.

یاکوپو کاری‌دی، نماینده شورای پناهندگان ناروی، از اهدا کنندگان خواست که برای مدت طولانی ‌تری کمک کنند و فراتر از کمک ‌های فوری برای نجات جان ‌ها، به افغان‌ ها فرصتی برای آینده‌ای فراتر از بحران‌ های مداوم بدهند. او افزود: «این زلزله باید به عنوان یک یاد آوری جدی عمل کند: افغانستان نباید در مواجهه با یک بحران پس از دیگری تنها گذاشته شود.»