Posted 12.07.2010 09:00:41 UTC
Updated 12.07.2010 09:00:41 UTC
درترکیه ، حملات تروریستی پ ک ک درماه جون یک باره افزایش آنی نشان داد. درحملات اسکندرون ، شیمدانلی و استانبول درحالی که بیشتر از 20 نفر به شهادت رسید تعداد زیاد تری نیز جراحت برداشتند. به ویژه این سه حمله درضمن اینکه معضله ترور را در آجندای ترکیه قرار داد ، به میدان آمدن شهادت همه ترکیه را در حزن و تاثر عمیق فروبرد.
در برابرحملات واکنش های شدیدی هم از مقامات ترکیه وهم از بازیگران بین المللی نشان داده شد. به خاطر نشان دادن واکنش به حملات راهپیمایی هایی صورت گرفت. و به ترور و پ ک ک لعنت فرستاده شد. در مراسمی که به احترام شهدا در وان ترتیب یافته بود علاوه از رجب طیب اردوغان نخست وزیر کشورمان تعدادی از وزرا و مقامات عالیرتبه و بیروکراتان 17 سفیر از کشورهای اروپایی اشتراک نمودند. جیمز جیفری سفیر کبیر ایالات متحده امریکا اظهار نمود که سطح همکاری های استخباراتی ترکیه با ایالات متحده امریکا درعین سویه میباشد. همه این انکشافات باعث آن شد تابحث های در رابطه به این که ترکیه چکونه میتواند تروریزم پ ک ک را محو نماید ؟ برانگیزد. این جروبحث ها را در سه نقطه میتوان ارزیابی کرد.
تحلیلی داریم درین رابطه به قلم پروفیسور دکتور رمضان گوزن ، رئیس بخش روابط بین المللی و علوم سیاسی دانشگاه چانکایای انقره که توجه شما را به آن معطوف
میداریم:
نخستین نقطه قابل اینست که پ ک ک چرا پس از مدت های زیادی یکباره این گونه یک افزایش را درحملات خود نشان داد.
به باور من پ ک ک در تلاش آنست تا نشان بدهد که هنوزدر صحنه وجود دارد و تاثیرات زیادی میتواند در سیاست گذاری ترکیه بیاندازد.
یکتعداد اصلاحات و ریفورمها و انکشافاتی که در حیات درونی ترکیه به وقوع پیوسته است توانسته است بالای سطح فرهنگی کشور به ویژه بالای شهروندان کرد تبارکشورتاثیرات مثبتی داشته باشد. که این امر سبب شده است تا علاقمندی به پ ک ک کاهش یابد. این باور که دموکراتیزه کردن جامعه میتواند مشکلات زیادی از هموطنان مارا رفع بسازد روز به روز تقویت مییابد. امید های زیادی مبنی بر اینکه مشکلات فردی و منطقوی را میتوان با دیالوگ ، همکاری و صلح راه حل دریافت نمود روبه افزایش است. هرقدری که پروژه اصلاحات دموکراتیک به عنوان یک برنامه دولتی به موفقیت های مشخص ودر نظر گرفته شده دست نیافته باشد هم ، دست کم درجهت به خاطر حل مشکل در حرکت میباشد.
این روند ممکن است با ازبین بردن بعضی از نقایص ، به پیش برود ، زیرا در ترکیه همگی به این مساله همفکرند و میخواهند به خاطر حل معضله ترور گامهای جهت اصلاحات حقوقی ، سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی برداشته شود. یگانه بخشی که اینرا نمیخواهد همانا جانب ترور و طرفداران خشونت وزور گویی میباشند. زیرا حل معضله از طریق دموکراتیزه شدن باعث میشود تا همه مشکلات از طریق صلح امیز حل گردیده و موجودیت پ ک ک که متکی به سلاح و خشونت میباشد کاملا ازمیان برداشته میشود. ازهمین جاست که پ ک ک و طرفداران وی به خاطر تداوم حیات ننگین شان به حملات تروریستی مراجعت مینمایند.
ازهمین جاست که لازم است ترکیه از یک طرف یکجا با نیروهای امنیتی خویش به مبارزه علیه تروریزم باید ادامه بدهد، و از سوی دیگر به روند اصلاحات دموکراتیک ادامه بدهد . یکی از ویژه گی های الزامی این روند انست که با کسانی که به این روند پیوسته اند ویا میخواهند بپیوندند ،باید همکاری صورت بگیرد. و همکاری ها بیشتر گردد. وبرعکس باکسانی که مانع این روند شده و با آن مخالفت میورزند ، به یک شکل مناسب حال مجادله صورت بگیرد.
یک ساحه بسیار مهم این مبارزه عراق و منطقه شمالی آنست . چنانچه معلوم است درین دوماه اخیر مناسبات ترکیه با عراق و اداره شمالی عراق با حمایت ایالات متحده امریکا وارد یک مرحله همکاری گردیده است . همانگونه که این همکاری دارای جوانب اقتصادی ، تجاری ، اجتماعی و انرژی میباشد داری جوانب دیگر مانند همکاری درجهت امنیتی نیز میباشد. روند همکاری ترکیه با اداره طلبانی – برزانی به شکل جدی آغاز گردیده است. قسمی که چندی قبل برزانی طی یک مسافرت سه روزه از انقره و استانبول دیدن نمود. درین دیدار ترکیه به مبارزه مشترک با سازمان تروریستی پ ک ک تاکید ورزیده است و برزانی نیز اشتراک خود درین پروسه را اظهار نموده است.
اگر گفته شود که پ ک ک نیز میخواهد ازاین روند ممانعت به عمل می آورد نادرست نخواهد بود . علت ناراحتی پ ک ک را که در کوه های قندیل عراق جابجا میباشند از نزدیک شدن عراق با ترکیه را میتوان در عین موضوع مشاهده نمود. یعنی نزدیکی ترکیه با عراق و تامین همکاری و افزایش آن به معنی خاتمه دادن به سیاست خشونت پ ک ک در منطقه میباشد.
درین جا باید پذیرفت که ترور پ ک ک در اصل مساله ایست که از صلاحیت هردو کشورنیز خارج است. بهترین راهکاری که میتواند که دربرابر این معضله ازان استفاده صورت گیرد، عبارت از فعال ساختن میکانیزم سه گانه که میان ترکیه ، عراق و ایالات متحده امریکا برقرار میباشد بوده و فعال ساختن این میکانیزم بسیار روشن است که به حمایت ایالات متحده امریکا و کشورهای غربی محتاج میباشد. به این ترتیب مشکل ترور معضله ایست که جامعه جهانی نباید آنرا نادیده بگیرد.
وقتی به بعد بین المللی ترور نگریسته شود ، دربرابر خویش یک مخاطبی را مشاهده مینماییم که دارای دوگونه ترتیبات میباشد: این ها عبارت از کشورهای منطقه و دولت های بزرگ خارج از منطقه میباشند. پس ازحملات اخیر اینکه رجب طیب اردوغان نخست وزیر گفت که « پ ک ک اجیر» یا نیروی خریداری شده است همه متوجه این امر شدندکه پ ک ک اجیر کیست؟ با وجود اینکه نخست وزیر ترکیه نام کسی رانگرفت اما همه جامعه جهانی چشم به بازیگران بزرگ جهانی دوختند.
شاید همین ادعای اردوغان بوده باشد که از کشورهای زیادی برای ترکیه حمایت سرازیر شد. درپهلوی ایران و سوریه همه دستگاه و ارگانهای ایالات متحده امریکا به سازمان تروریستی پ ک ک اظهارات درشت و سمبولیک ابراز نمودند. مهمترین حمایت عبارت بود از آنکه ایالات متحده امریکا در جهت ادامه همکاری های استخباراتی با ترکیه ابراز داشت.
باید پذیرفت که موثرترین دولت درمیان دولتها ، ایالات متحده امریکا میباشد. زیرا تروریستان پ ک ک در عراق تحت اشغال ایالات متحده امریکا جابجا میباشند. ازاین وضعیت به همان اندازه که متحدان عراقی مسئول اند ، مقامات ایالات متحده امریکا نیز مسئولیت دارد. بلکه اگر ایالات متحده امریکا بخواهد هم شاید دارای این قدرت برای کوتاه مدت نباشد که سازمان تروریستی پ ک ک را ازبین ببرد. از ناتوانی از طرف جیفری سفیر کبیر امریکا در انقره نیز به نحوی اعتراف صورت گرفت.
فقط ممکن است با فشار ایالات متحده امریکا بالای برزانی ودیگر بازیگران عراقی در جهت تضعیف پ ک ک و دست برداشتن از حمایت ایشان موثر واقع گردد. این فشار ها میتواند با همکاری و فشار های ترکیه به نتایج مطلوب دست یابد.